Сузан Акбелге - актерка. Родена е 1974 год. во Германија.

Во 1995 год. се запишува на Факултетот за Драмски уметности во класата на проф. Љубиша Георгиевски.  1998 год. за улогата на Аглаја Ивановна во „Идиот” од Достоевски ја добива наградата за млад актер на  фестивалот Војдан Чернодрински. 

Од 2000 год. работи како помлад асистент по сценски говор со техника на глас на Факултетот за Драмски уметности.

Позначајни претстави кои имаат оставено трага на нејзиното актерско искуство од 1996 се „Вон колосек “, „Идиот “, „Мемоарите на Сара Бернард”, „Плеј Шекспир”, „Маcedoine Одисеја 2001”, „Лудиот Ибрахим”, „Собранидела од Шекспир”, „Антигона”, „Волшамба”, „Случки од животот”, „Животот е кабаре”, „Аман да не чуе жена ми “, „Гилгамеш”, „Бура”, „Пинокио”, „Игра на слободата”, „Аziz name“, „Евнух”, „Мојот свет”, „Црн молив“, „Будење на пролетта”, „Семеен викенд”. Во 2007 год. се вработува во Турскиот театар во Скопје.

Инспирацијата која ја добива секогаш кога работи со исклучителни режисери и дава можност јасно, емотивно длабоко и интимно да ги одигра улогите. Таков беше успехот и со улогата на госпоѓица Јулија во истоимената претстава од Аугуст Стриндберг. Се закитува со златниот медалјон на кој е ликот на Ристо Шишков за најдобро актерско остварување во 2010 год. на камерниот фестивал Ристо Шишков.

„Јас Орхан“, „Арапска ноќ”, „Сон на летната ноќ”, „Шехерезада и Шехријар”, „Сите мои синови”, „Кога лисјата паѓаат”, „Шекспир во приказни”, „Камен”, „Мизантроп”, „Прометеј”, „Генерална проба на самоубиството”, „Комедија на грешки”, „Пеги Пикит го гледа лицето на бога”, „Отело”, „Бог на масакрот”, „Три сестри”. Освен на театарската сцена ја гледаме и во улогата на водителството на култната манифестација Глумците пеат, како и во делот на танцот. Често учествувала на хуманитарни концерти и манифестаци и каде говори поезија. Можеме да ја видиме и во една од позначајните улоги на турската тв серија „Збогум Румелија”, „Последното лето на балканот”. Театарски филм „Отело” од истоимената претстава како и на филмското платно „Балканот не е мртов”, „Најтешкото нешто”.